राष्ट्रिय-स्वयंसेवक-संघस्य सरसङ्घचालकेन मोहनभागवतेन विज्ञानं धर्मं च अधिकृत्य एकं महत्त्वपूर्णं वक्तव्यं दत्तम्। तेन स्पष्टीकृतं यत् विज्ञानस्य धर्मस्य (अध्यात्मस्य) च मध्ये कोऽपि मौलिकः संघर्षः नास्ति, प्रत्युत एतौ उभौ अपि परस्परं पूरकौ स्तः।

महाराष्ट्रस्य पुणेनगरे 'विज्ञान-भारती' इति संस्थायाः एकस्मिन् कार्यक्रमावसरे उपस्थितान् प्रबुद्धजनान् सम्बोधयन् भागवतमहोदयेन विचारः व्यक्तः। तेन प्रतिपादितं यत् यद्यपि विज्ञानस्य धर्मस्य च कार्यपद्धतिः भिन्ना दृश्यते, तथापि उभयोः अन्तिमं लक्ष्यम् एकमेव वर्तते। तत् लक्ष्यम् अस्ति - 'परम-सत्यस्य अन्वेषणम्' तथा च 'समग्रसृष्टेः कल्याणम्'। पाश्चात्य-जगति कदाचित् विज्ञान-धर्मयोः मध्ये संघर्षस्य इतिहासः स्यात्, किन्तु भारतीयदृष्टौ तु एतयोः सदैव समन्वयः एव दृष्टः। अत्र ऋषिमुनयः एव वैज्ञानिकाः आसन्। केवलं भौतिक-विज्ञानेन प्राप्ता असीमिता शक्तिः यदि धर्मस्य (नैतिक-मूल्यानाम्) अङ्कुशे न तिष्ठति, तर्हि सा शक्तिः मानवजातेः विनाशाय कारणं भवितुम् अर्हति। अतः, विज्ञानस्य दिशानिर्देशनाय धर्मस्य आवश्यकता वर्तते।